Müminun Suresi Meali Suat Yıldırım
Ana Sayfa »Kur'an-ı Kerim Portalı » Suat Yıldırım Kur'an-ı Kerim Meali » Müminun Suresi Meali Suat Yıldırım

Müminun Suresi Meali Suat Yıldırım

   

Müminun Suresi Meali Suat Yıldırım

MÜMİNUN SÛRESİ; 119 ayet olup Mekke döneminin sonunda nazil olmuştur. Hac sûresi, müminlerin dünya ve ahirette felaha ereceğini bildirmişti. Peşinden gelen bu sûre, bu felahın, hangi şartlara ve vasıflara bağlı olduğunu bildirir. Daha sonraki uzun bölümde (23-73 ayetler) bu şartları haiz olan nebilerin fazilet mücadeleleri örnek verilir. Sonra ahiret hayatına geçilir. Öldükten sonra dirilmeyi akıllarına sığdıramayan kâfirlere Allahın muazzam kudretinin delilleri zikredilir. Müteakiben iman ve inkâr ehlinin ahiretteki akıbetleri bildirilir.   Hz. Ömer (r.a) şöyle demiştir: "Resûlullah (a.s) a vahiy indiğinde biz yanında arı vızıltısı gibi bir ses işitirdik. Bir gün üzerine vahiy indi, bir süre bekledik. Derken üzerindeki bu hâl açıldı, hemen kıbleye dönüp ellerini kaldırdı." "Ya Rabbi, bizi çoğalt, eksiltme. Değerimizi artır, bizi hakir kılma. Bize ver, mahrum etme. Bizi tercih et, başkalarını bizim üzerimize tercih etme. Bizden razı ol ve bizi razı eyle" diye dua etti. Sonra da: "Bana on ayet indirildi ki kim bunları yerine getirirse Cennete girer"

Bismillahirrahmanirrahim.

1 - Muhakkak ki müminler, mutluluk ve başarıya erdiler.

2 - Onlar namazlarında tam bir saygı ve tevazu içindedirler.

3 - Onlar boş şeylerden uzak dururlar. [25,72]

4 - Onlar zekâtı ifa ederler. [91,9-10; 41,6-7]

5-7 - Onlar mahrem yerlerini günahlardan korurlar. Yalnız eşleri ve cariyeleri ile ilişki kurarlar. Çünkü bunu yapanlar ayıplanamazlar. Ama bu sınırın ötesine geçmek peşinde olanlar işte onlardır haddi aşanlar.

8 - O müminler üzerlerindeki emanetleri gözetirler, verdikleri sözleri tam tamına tutarlar.  Ahidler: Gerek kendi aralarındaki akitler, gerekse Allah Tealaya karşı verdikleri ahidlerdir.

9 - Onlar namazlarını vaktinde eda edip zayi etmekten korurlar.  Namazlarını vakti vaktine huşû içinde devam ettirirler.

10 - İşte onlardır vâris olanlar. [19,63; 43,72]

11 - Onlardır ebedi kalacakları Firdevs cennetine vâris olanlar.

12 - Şu bir gerçektir ki Biz insanı süzme çamurdan yaratırız. [30,20; 6,2; 32,8]  İnsanın süzme çamurdan, yani balçığın özünden yaratıldığını bildiren ayetler, insan bedeninin toprakta yetişen ya da toprağın bileşiminde bulunan çeşitli organik veya inorganik maddelerden oluştuğuna, toprakta yetişen besinlerin özümlenmesi yoluyla bu unsurların sürekli olarak canlı hücrelere dönüştüğüne    işaret etmektedir. Böylesi bir vücuda bunca imkânları ve sistemleri lutfeden Allaha şükretme gereğini hatırlatmaktadır. 12-14. ayetlerde geçen mazi sigaları, bu yaratılış başından kıyamete kadar devam ettiğinden, muzari (geniş zaman) anlamı taşımaktadırlar.  

13 - Sonra onu nutfe (sperm) halinde sağlam bir yere yerleştiririz.

14 - Sonra nutfeyi alakaya, yapışkan döllenmiş hücreye, alakayı mudgaya, yani bir çiğnem et görünü-mündeki varlığa, mudgayı kemiklere dönüştürür, sonra da kemiklere et giydirip, derken yeni bir yaratılışa mazhar ederiz. İşte bak da Allahın ne mükemmel Yaratan olduğunu bir düşün!

15 - Ve bütün bunlardan sonra, siz ey insanlar, ölürsünüz. [21,35]

16 - Sonra Büyük Duruşma (kıyamet) günü diriltilir-siniz.

17 - Yine şu da bir gerçektir ki Biz sizin üstünüzde yedi tabaka yarattık. Biz yaratmadan da, yarattık-larımızdan da habersiz değiliz. [2,29; 40,57; 32,4-12; 17,44; 71,15; 65,12]  "Tarâik" tarîkanın çoğuludur. Bu, göklerin, Allah katında inen emirlerin geçtiği yer olması itibariyledir. (Talak, 12) Müfessirlerin çoğu burayı yedi gök diye açıklarlar. Elmalılı ise "İnsanın yedi idrâk yolu, yani görme, işitme, tatma, koklama ve dokunmanın yanında akıl ve vahiy yolları" olduğunu düşünür.

18 - Biz gökten belirlediğimiz bir ölçüye göre su indirir ve onu yerde dinlendiririz. Ama dilersek onu yerden gidermeye de kadiriz.  Ayette geçen "eskennâhü" yağmur sularının durgunlaştırılmasını ve yerde dinlendirilmesini ifade eder. Yağmur suları toprak tarafından yavaş yavaş emilerek dibe iner. Eğer böyle olmayıp birden inseydi veya sel halinde akıp gitseydi hem büyük zararlara sebep olur, hem de canlılar, yağmurun hayat veren faydaların-dan mahrum kalırlardı.   Diğer taraftan Zümer, 21. ayetinin beyan buyurduğu üzere Allah, gökten indirdiği yağmur sularını yerde süzdürüp menbalara yerleştirmekte, oralarda dinlendirmekte, sonra o depolardan yeryüzüne çıkarıp canlıların istifadesine vermektedir. Dikkat etmeli ki yağmur, bütün kâinat içinde, milyonlarca yıldız arasında yalnız dünyada mevcuttur. Bu su olmasaydı, hayat düşünülemezdi. Bu büyük nimet elbette tesadüfi değildir.

19 - O su ile sizin için hurma ve üzüm bağlarını yetiştirdik ki onlarda size çok faydalar vardır, onlardan yersiniz de. [16,11; 36,34-35]  Hurma ve üzüm Araplarca en marûf meyveler olduğundan, misal olarak yalnız bunlar zikredilmiştir.

20 - Sina dağından çıkan bir nebat da yetiştirdik ki o ağaç hem yağ hem de yiyenlere bir katık çıkarır.  Bu ağaç zeytin ağacıdır.

21 - Evcil hayvanlarda da sizin için ibretler vardır. Onların içinden çıkan sütle sizi besleriz. Daha onlarda sizin için nice faydalar bulunur. Onların etinden de yersiniz. [16,5-7; 36,71-73]

22 - Onlara da gemilere de binersiniz. [17,70]

23 - Bir zaman, halkını irşad etmesi gayesiyle Nûhu gönderdik de: "Ey halkım, dedi, yalnız Allaha ibadet ediniz. Zira sizin Ondan başka yoktur Tanrınız. Gerçek bu iken hâla şirkten sakınmaz mısınız?"

24-25 - Halkından ileri gelen birtakım kâfirler: "Bu, dediler, sizin gibi bir insandan başka bir şey değil, böyleyken size hakim olmak istiyor." "Allah bize mesaj ulaştırmak isteseydi, böyle sizin gibi birini göndermez melaike indirirdi. Nitekim biz atalarımızdan da böyle bir şey işitmedik. Bu delinin tekinden başka biri değil. Ona biraz süre tanıyın, sonra iş aydınlanır, siz de gereğini yaparsınız."

26 - Nuh: "Ya Rabbi, dedi, beni yalancı bulmalarına karşı Sen yardım et bana!"

27 - Biz de ona vahyedip bildirdik ki: "Nezaretimiz altında ve bildirdiğimiz şekilde gemiyi yap. Buyru-ğumuz gelip tandır kaynayınca her cinsten birer çift ile haklarında azap hükmü takdir edilmiş olanlar dışında kalan aile halkını yanına al. Zalim ve kâfirler hakkında sakın Bana başvurma. Çünkü onlar suda boğulacaklardır."  Hud, 40. ayet münasebetiyle belirttiğimiz gibi "tandır kaynaması" mecaz olarak, işlerin ciddileşmesi  anlamını verir. Fakat esas anlamı, gemideki ocağın, su kazanını kaynatması demektir. Şayet o zaman buharlı gemi yok idiyse, bu ifade, ileri çağlardaki buharlı gemilere işarettir.

28 - "Sen ve beraberinde olanlar gemiye yerle-şince de ki: "Hamd-u senalar olsun bizi o zalim toplumun elinden kurtaran Allaha!"

29 - "Ya Rabbi, beni güvenli ve kutlu bir yere indir. Çünkü sen konuklayanların en iyisi, en mükemmelisin." [43,12-13; 11,41]  Gemideki bereket ve kutluluk, selâmettir. Karaya çıktıktan sonraki bereket ise neslin çoğalması ve peşpeşe gelen hayırlardır.

30 - Bunda elbette alınacak çok ibretler var. Gerçekten Biz insanları imtihan etmekteyiz.

31 - Onlardan sonra başka nesiller yarattık.

32 - Onların içinden "Yalnız bir Allaha ibadet ediniz, zira sizin Ondan başka yoktur tanrınız. Gerçek bu iken hâla şirkten sakınmaz mısınız?" diyen bir Peygam-ber gönderdik.

33-34 - Onun halkından kâfir olup ahiret buluş-masını yalan sayan ve kendilerine dünya hayatında bol nimet verdiğimiz eşraf takımı: "Bu, dediler, sizin gibi bir insandan başka bir şey değil, baksanıza sizin yediklerinizden yiyor, sizin içtiklerinizden içiyor. Eğer siz, sizin gibi bir beşere itaat edecek olursanız, büyük bir kayba ve hüsrana uğrarsınız."  Peygamberin beşer oluşuna ve onun diğer insanlarla eşit oluşuna delil olarak, diğer insanlar gibi yeme ve içmesini ileri sürdüler. Bunlar ise mutlak olarak her canlıda bulunan sıfatlardır: Demek ki, onlar insan için de mükemmelliği yeme, içmede ve hayvani lezzet-lerde görüyorlardı.

35 - "Ne o dediler, bu adam siz ölüp de toprak ve kemik haline geldikten sonra sizin diriltilip mezardan çıkarılacağınızı mı vaad ediyor."

36 - "Heyhat! Heyhat! Size vâdedilen şey ne kadar da uzak!"

37 - "Yaşam sadece dünya hayatından ibarettir, ölür gideriz, ancak bir kere yaşarız ve ölümden sonra asla diriltilmeyiz!"

38 - "Bu adam, uydurduğu yalanı Allaha maleden bir iftiracıdan başkası değildir ve biz hiçbir surette ona inanmayız!"

39 - O Resûl: "Ya Rabbi, dedi, beni yalancı saymalarına karşı Sen bana yardım eyle!"

40 - Allah buyurdu: "Tasalanma, çok geçmeden onlar pişman olacaklardır!"

41 - Derken korkunç bir ses onları kıskıvrak yakaladı. Adalet yerini buldu. Onları sel süprüntüsüne çevirdik. Zalimler güruhunun canı cehenneme! [40,78]

42 - Onlardan sonra yine başka nesiller dünyaya getirdik.  Salih, Hûd, Şuayb (a.s) ve onlardan başka Peygamberlerin nesilleri sözkonusudur.

43 - Hiç bir ümmet vâdesini ne öne alabilir ne de erteleyebilir.

44 - Sonra resûllerimizi peşpeşe gönderdik. Hangi ümmete Peygamberi geldiyse onlar onu yalancı saydılar.  Biz de onları birbiri ardından imha ettik. Onlardan geriye bıraktığımız, sadece ibret verici hikâyeleri! İman etmeyen o halkın canı cehenneme! [16,36; 36,30]

45-46 - Sonra da Mûsa ile kardeşi Hârunu ayetle-rimizle ve apaçık delille Firavun ile ileri gelen yardımcılarına gönderdik.  Onlar da hakkı kabulden kibirlendiler.  Zaten onlar kendilerini çok büyük gören bir toplum idi.

47 - Dediler ki: "Kendi kavimleri bizim hizmetçi kölelerimiz iken şimdi kalkıp bizim gibi beşer olan bu iki adama mı inanacağız?" [26,29]

48 - Böyle deyip onları yalancı saydılar. Kendileri de helak edilenler gürûhuna dahil oldular. [28,43]  47. ayet, inkârcıların umumiyetle içine düştükleri bir hatayı ortaya koymaktadır: Gerçekten onlar, insana, yalnızca bu dünyadaki mevkiine, toplum içindeki konumuna göre değer verirler. Onların insan  hakkında başta gelen değer ölçüleri makam ve mansıptır. Böylece onlar, bizatihi insana, onun düşüncesinin ve inancının kalitesine, sahip olduğu ahlaki ve insani vasıflarına değer vermezler. 48. ayet bize gösteriyor ki, inkârcıların bu yanlış değer ölçülerine dayanarak peygamber hakkında vardıkları hüküm, kaçınılmaz olarak kendilerini felakete götürür.

49 - Oysa doğru yolu tutmaları ümidiyle biz Musaya Kitabı verdik.  Doğru yolu tutmaları söz konusu ümmet, Hz. Mûsanın Mısırdan çıkarıp kurtardığı kendi halkıdır, İsrailoğullarıdır. Yoksa Firavun ve onun ileri gelen çevresi ve kıbti halkı değildir. Zira Tevrat, Firavun ve ordusunun boğulmalarından sonra indirilmiştir.

50 - Meryem'in oğlunu ve annesini birer ibret vesilesi kıldık ve onları suyu akan ve yerleşmeye elverişli bir tepeye yerleştirdik.

51 - Siz ey peygamberler! Helal ve hoş şeylerden yeyip için, makbul ve güzel işler işleyin, zira Ben yaptığınız her şeyi bilmekteyim.  Bazı müşriklere göre Peygamber yemek yiyemezdi [25,7]. Cenab-ı Allah buyuruyor ki: "Helal hoş yiyecekleri yemek, onlardan aldığı kuvveti güzel davranışlarda kullanmak, şükrünü yerine getirmek pek yerindedir. Çirkin olan, haram kazanıp haram yemektir."

52 - Ve hepinizin dini bir tek dindir. Ben de sizin Rabbinizim, öyleyse Bana karşı gelmekten sakının!  Dinin esası akaidde, şeriatların esasında birdir. Fakat o esasların dalları olmak üzere peygamberlere indirilen farklı şeriatlar hususi hükümler ihtiva ederler. Bir hadiste: "Peygamberler, babaları dinleri bir, anaları şeriatları ayrı kardeşlerdir." buyurulmuştur.

53 - Ama peygamberleri izlediklerini iddia eden ümmetler fırkalara ayrılıp bölük bölük oldular. Her grup, kendilerine ait görüşten ötürü memnun ve mutludur.

54 - Sen onları, bir süreye kadar daldıkları gaflet içinde kendi hallerine bırak! [86,17; 15,3]

55-56 - Kendilerine verdiğimiz servet ve evlatlarla iyiliklerine koştuğumuzu mu sanıyorlar? Hayır, onlar işin farkında değiller! [9,55; 3,178; 68,44-45; 74,11-16]

57 - Ama asıl Rablerine duydukları saygıdan dolayı çekinenler.

58 - Rablerinin ayetlerini tasdik edenler.

59 - Rablerine hiç ortak tanımayanlar.

60 - Rablerine döneceklerine inandıklarından kalbleri titreyenler, O'nun yolunda mallarını harcayanlar.

61 - Evet, işte onlardır hayırlara koşanlar ve o işlerde öne geçenler.

62 - Biz hiç kimseye takatinin üstünde yük yüklemeyiz. Nezdimizde gerçeği bildiren insanların yaptık-larını tam tamına tesbit eden bir Kitap vardır. Bundan ötürü asla haksızlığa uğratılmazlar.  Kitaptan maksad: Levh-i mahfuz veya hesap defterleridir.

63 - Fakat onların kalbleri bundan gafildir. Ayrıca onların bundan başka birtakım pis işleri daha var ki onları işler dururlar.

64 - En nihayet onların refaha dalıp gitmiş olanlarını azapla kıskıvrak yakaladığımızda birden feryadı basarlar.  Allah Mekke müşriklerini yedi sene kıtlıkla imtihan etti. Maksad bu kıtlık, yahud da Bedirde bozguna uğramalarıdır.

65 - Fakat onlara şöyle denilecektir. Hiç boşuna sızlanmayın bugün! Zira siz Bizden hiçbir surette yardıma mazhar olmayacaksınız.

66-67 - "Ayetlerim size okunduğunda, siz kibirlenerek sırtınızı çevirirdiniz, geceleyin onun aleyhinde ileri geri konuşarak şaçmalıyordunuz." [40,12]

68 - Peki onlar Allahın sözünü anlamaya çalışmadılar mı? Yoksa önce geçip gitmiş babalarına hiç gelmemiş olan, ömürlerinde ilk defa duydukları bir şeyle mi karşılaştılar?

69 - Yoksa şu aralarında yaşamış olan Elçileri, tanıdıkları biri olmadığı için mi onu reddediyorlar?  Tanımamaları mümkün değildi. Bilakis ona çocukluğundan beri "el-Emin" derlerdi. Hiç yalan söyleme-diğini, mükemmel ahlakını, kimseden ilim öğrenmediğini, iddiacı, şöhret peşinde biri olmadığını pek iyi biliyorlardı.

70 - Ne o, yoksa "onda bir delilik var!" mı diyorlar? Oysa o onlara gerçeğin ta kendisini getirdi ama gerçek onların çoğunun işine gelmiyor.  Müşrikler, Hz. Peygamber (a.s) ın akılca pek üstün, fikir ve tefekkürünün gayet sağlam olduğunu pek iyi bilirlerdi.

71 - Fakat gerçek onların keyiflerine tabi olsaydı göklerin de, yerin de oralarda yaşayanların da düzenleri bozulur, yıkılıp giderlerdi. Halbuki Biz onlara şan ve şeref getiren, öğüt veren Kitap verdik ama, ne var ki onlar bu dersten yüz çeviriyorlar. [43,31; 44; 21,50; 17,100; 4,53]  Şan ve şeref getiren "Kur'an" dır. Gerçekten Kur'an-ı Kerim ve Resûl-i Ekrem (a.s) bu ümmetin adını ebedileştirmiştir.

72 - Ey Resûlüm, yoksa bu hizmetlerine karşılık sen onlardan bir karşılık istiyorsun da bu kendilerine ağır geldiği için mi senden uzak duruyorlar? Fakat bilsinler ki en iyi karşılık, sana Rabbinin vereceği karşılıktır. Çünkü O rızık ve nimet verenlerin en hayırlısıdır. [6,90; 42,23; 34,47; 38,86; 36,21]

73 - Sen gerçekten onları dosdoğru bir yola çağırıyorsun.

74 - Ama şu da gerçek ki ahirete inanmayanlar, yoldan sapıyorlar.

75 - Eğer Biz onlara merhamet edip, uğradıkları belayı giderseydik yine onlar azgınlıklarında devam edip giderlerdi. [8,23; 6,28-29]

76 - Biz onları çeşitli azaplara da uğrattık, buna rağmen yine de Rablerine boyun eğip Ona yalvarıp yakarmadılar. [6,43]

77 - Ama ne zaman onların önüne ceza gününe mahsus zorlu bir azap kapısını açarsak, işte o zaman birden bütün ümitlerini yitiriverirler.  İlk nesil için maksad, müşriklerin başına Bedir bozgununun geleceği, ölüm veya kıyamet günü olabilir.

78 - Ey insanlar, Rabbinizin buyruklarına kulak verin. Çünkü sizde işitme ve görmeyi sağlayan kulakları ve gözleri, düşünüp hissetmenizi sağlayan kalbleri yaratan Odur. Şükrünüz ne kadar da az! [12,103; 34,13]

79 - Sizi çoğaltıp dünyaya yayan da Odur, Muhakkak yine Onun huzuruna götürüleceksiniz.

80 - Hayatı veren de, öldüren de Odur. Gece ile gündüzü peşpeşe getiren de Odur. Öyleyse hâla aklınızı başınıza alıp bunları bir düşünmez misiniz? [36,40; 25,62]

81 - Ama böyle yapmak yerine, kendilerinden önceki münkirlerin dediklerini dediler.

82-83 - "Ölüp toprak ve kemik haline geldikten sonra biz dirilecekmişiz ha! Bize de, daha önce babalarımıza da bu vâdedilip durdu. Doğrusu bu dirilme işi, önceliklerin masallarından, başka bir şey değil!" dediler. [79,11-14; 36,77-79]

84 - De ki: "Bütün dünya ve içinde yaşayanlar kimindir söyleyin bakalım, biliyorsanız."

85 - Elbette: "Allahındır" diyeceklerdir. Öyleyse, de! "Neden aklınızı başınıza almıyorsunuz?" [39,3]

86 - "Peki, yedi kat göğün ve Yüce Arşın Rabbi kimdir?" diye sor.

87 - Elbette, "Allahtır", diyeceklerdir. Öyleyse, de! "İnandığınız Allaha karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"

88 - "Peki!" de, "Her şeyin gerçek yönetimini elinde tutan, Kendisi her şeyi koruyup gözeten, ama Kendisi himaye altında olmayan kimdir, söyleyin bakalım bili-yorsanız! [36,83; 21,23; 15,92-93]

89 - Elbette, "Allahtır" diyecekler. Öyleyse de! "Nasıl oluyor da büyülenip gerçekten uzaklaşıyorsunuz?"  Cahiliye arapları, Allahın varlığına ve birliğine inanıyorlardı. Fakat Kur'ana, Hz. Peygamber (a.s) a ve ahirete inanmıyorlardı.

90 - Hayır, Biz onlara gerçeği getirdik; fakat buna rağmen onlar yalanı tercih ediyorlar. İşte gerçek:

91 - Allah asla evlad edinmedi. Onun yanısıra hiçbir tanrı da yoktur. Öyle olsaydı her tanrı kendi yarattıklarını yanına alır ve onlardan biri diğerine üstün gelmeye çalışırdı. Allah o müşriklerin isnad ve nitelendirmelerinden münezzehtir. [21,22]  Öyle olsaydı, öbür tanrıların hakimiyetlerini menetmeye çalışırdı. Bu yüzden aralarında savaşırlardı.

92 - Görünmeyen ve görünen, gizli ve âşikâr herşeyi bilen Allah, onların iddia ettikleri şerikleri olmaktan yücedir. [10,18]

93-94 - De ki: "Ya Rabbi, eğer onlara vâdedilen o azabı bana göstereceksen, beni o zalimler güruhu içinde bırakma!"

95 - Biz onlara vâdettiğimiz azabı sana göster-meye elbette kadiriz.

96 - Fakat onlar ne yaparlarsa yapsınlar, sen yine de kötülüğü en iyi tarzda sav. Biz onların, senin hakkındaki asılsız iddialarını pek iyi biliriz.

97-98 - "Ya Rabbi, de, şeytanların vesveselerin-den, onların yanımda bulunmalarından Sana sığı-nırım!"

99-100 - Ahireti inkâr edenlerden  birine ölüm gelip çatınca, işte o zaman: "Ya Rabbi, der, ne olur beni dünyaya geri gönderin, ta ki zayi ettiğim ömrümü telafi edip iyi işler yapayım."  Hayır, hayır! bu onun söylediği mânasız bir sözdür. Çünkü dünyadan ayrılanların önünde, artık, diriltilecekleri güne kadar bir berzah vardır. [32,12; 6,27 63,10-11; 14,44; 7,53; 42,44; 40,11]  Öleceği sırada, her biri cehennemdeki yerini ve iman etmiş olması halinde gireceği cenneti görünce o zaman bu temennide bulunacaktır.  Berzah: Kabir hayatı.

101 - Sûra üflendiği zaman, o gün artık ne aralarındaki akraba tutkunluğu bir fayda verir, ne de kişi bir başkasının halini sormayı hatırından geçirir.  Ahirette tek konum yoktur; çeşitli safhalar vardır. Hesap ve hüküm zamanında sorma yoktur. Ama cennet ve cehennem ehli yerlerine girdikten sonra birbirlerine soru sorup konuşurlar.

102 - O gün kimin iyilikleri mizanda ağır basarsa onlar kurtulacaklar.

103 - Kimin iyilikleri tartıda hafif kalırsa, işte kendilerini ziyana sokanlar, cehennemde ebedi kalanlar onlar olacaklardır.

104 - Orada yüzlerini alevler yalar da, ateş dudaklarını yaktığında, dişleri açıkta kalıverir. [14,50; 21,39]

105 - Allah Teala onlara şöyle buyurur: "Ayetlerim size okunur da siz onları yalan sayardınız değil mi?" [4,165; 17,15; 67,8-11]

106-107 - "Ey Ulu Rabbimiz", derler, "azgınlığımız, kötü talihimiz ağır bastı, biz de yoldan sapan kimseler olduk bir kere. Ama ne olur ey Kerim Rabbimiz, kurtar bizi bu ateşten, eğer bir daha o kötülükleri yaparsak işte o zaman, kendimize iyice yazık eder, zalimin teki oluruz."

108 - "Kesin sesinizi, sakın bir daha Bana bir şey söylemeye kalkışmayın!" buyurur.

109-110 - Kullarımdan, bir kısmı "inandık ya Rabbi! Affet günahlarımızı, merhamet et bize, çünkü Sen merhamet edenlerin en iyisi, en hayırlısısın!" dediklerinde onları alaya alan sizler değil miydiniz!  Sonunda sizin bu davranışlarınız Beni gönlünüzden geçirmeyi, Beni yâdetmeyi size unutturdu da onlarla eğlenip gülüp durdunuz.

111 - İşte Ben de sabretmelerine karşılık bugün onları ödüllendirdim.  İşte umduklarına kavuşanlar onlardır.

112 - Sonra Allah cehennemdekilere der ki: "Size kalsa, dünyada kaç yıl kaldınız?" [30,55; 46,35]

113 - Onlar: "Bir gün veya daha da az. Ne bilelim, isterseniz bunu tam tamına aklında tutanlara sor! Zira bizim aklımız başımızdan gitmiş durumda." diye cevap verirler.

114 - Bunun üzerine Allah Teala şöyle buyurur: "Siz, doğrusu pek az kaldınız.  Bu gerçeği bir bilseydiniz! Bana isyan etmezdiniz."

115 - "Bizim sizi boşuna yarattığımızı, Bizim huzurumuza dönüp hesap vermeyeceğinizi mi sandınız?"  Bütün canlıların gayesi, Allahın kendilerine verdiği imkânları, hilkate uygun bir şekilde kullanmaktır.

116 - "Öyleyse artık şu gerçeği bilin ki Allah yüceler yücesidir.  Gerçek hükümran Odur. Ondan başka Tanrı yoktur.  Pek değerli Arşın Rabbidir O."

117 - O halde, kim tanrılığını ispat edecek hiç bir delili olmamasına rağmen,  Allah'ın yanısıra başka bir tanrıya taparsa,  ahirette Rabbinin huzurunda hesabını verecek, cezasını çekecektir.  Şurası muhakkak ki kâfirler asla iflah olmazlar.

118 - Öyleyse ey Resûlüm ve ey mümin! Sen şöyle dua et:  "Ya Rabbi, Sen bizi affet, Sen bize merhamet et.   Zira merhamet edenlerin en hayırlısı Sensin Sen!"

Benzer Konular

canlı kuran oku kuran dinle kuran izle
mekke kabe canlı yayın izle
büyük islam ilmihali
hadisi şerif
yemek tarifleri
en güzel oyunlar, oyun oyna